Το έκανα. Το πείραμα που σκεφτόμουν χρόνια και ποτέ δεν έκατσα να κάνω. Για μία εκπομπή, για μία ώρα, κατέγραψα όλες (πλην μιας που αφαιρέθηκα) διαφημίσεις. Κατά τη διάρκεια του s1ngles, στα 3-4 διαλείμματα που έκανε. Έχουμε και λέμε:

• 13 προϊόντων κινητής τηλεφωνίας (6 σποτάκια από sponsorships του s1ngles και του survivor λόγω trailers)
• 1 τραπεζικό προϊόν
• 1 συνδρομητική τηλεόραση
• 1 περιοδικό μόδας
• 1 lcd tv
• 1 κινητό τηλέφωνο
• 1 αλκοολούχο ποτό
• 1 σαμπουάν
• 1 κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών
• 1 τυρί
• 1 fast food
• 1 άρωμα

Αυτό που με σόκαρε, δεν ήταν τόσο το ξεφτυλισμένα μεγάλο ποσοστό διαφημίσεων κινητής τηλεφωνίας, όσο το γεγονός ότι υπήρχαν ελάχιστες τραπεζών. Φαντάζομαι έχει να κάνει με την ώρα προβολής (10-11μμ), κατά την οποία οι πολλοί υποψήφιοι δανειολήπτες έχουν βάλει τα παιδιά για ύπνο και κοιμούνται και οι ίδιοι. Νωρίτερα, όταν έγινε το trigger για να αρχίσω την καταγραφή, σε διαφημιστικό διάλειμμα παίζανε εναλλάξ διαφημίσεις τραπεζών και εταιριών κινητής. Χωρίς πλάκα.

Τουλάχιστον να μην ήταν όλες τόσο βαρετές και αηδιαστικά ίδιες…

Μισώ τις τράπεζες. Για τις διαφημίσεις τους που είναι όλο λουλουδάκια και χαρούμενες καλοκαιρινές φάτσες, αντί για δυστυχισμένους που χρωστάνε τη μάνα τους και τον πατέρα τους σε κάρτες και δάνεια. Για το στυλάκι τους και το πως κρύβονται πίσω από το νόμο τη στιγμή που παρανομούν ακραία, αγνοούν κάθε δικαστική απόφαση που τους κόβει δεκαδικά ψηφία από τα κέρδη τους και κάνουν outsource σε εγκληματικής φύσεως εταιρίες τη δουλειά που παλιά έκαναν οι δοσατζήδες. Για τα μεσημεριανά τηλέφωνα και το θράσος τους. Για τα συνεχόμενα δάνεια και τις πιστωτικές που με αγάπη μου εγκρίνουν κάθε μήνα. Για τον πλήρως σιχαμένο όρο “καταναλωτική πίστη” πίσω από τον οποίο κρύβουν τη δυστυχία εκατομμυρίων καταχρεωμένων Ελλήνων.

Και για το πως περηφανεύονται ότι τα κέρδη τους από την “καταναλωτική πίστη” αυξάνονται εκθετικά. Πότε, το στανιό μου, έγινε διαφήμιση για μια εταιρία ότι πλουτίζει από τη δυστυχία των πελατών της;