Αγαπητοί φίλοι και αναγνώστες,

26 Οκτωβρίου 2006 ήταν το πρώτο post αυτού του blog. Σήμερα 14 Απριλίου 2008, είναι το τελευταίο. Ομολογώ πως δεν περίμενα σε καμμία περίπτωση να κρατήσει τόσο αυτή η ιστορία, δεδομένων των προηγούμενων αποτυχημένων προσπαθειών. Το χώσιμο που επέλεξα να κάνω από εδώ σε πράγματα που με ενοχλούσαν ήταν σχεδόν… ψυχοθεραπευτικό Αντιστοίχως και η αναφορά σε πράγματα άξια θαυμασμού.

Σε κάθε περίπτωση, ευχαριστώ όσους συμμετείχαν στις συζητήσεις που άνοιγα κατά καιρούς και τέλοσπάντων ασχολούνταν με το ταπεινό αυτό blog με οποιοδήποτε τρόπο.

Υγεία και χαρά,

ΠΠΚΠ.

Κάποτε ο Ronaldo Luis Nazário de Lima ήταν ο φόβος και ο τρόμος κάθε άμυνας. Αυτός, ο παίχτης που όταν ξεκίναγε την επίθεση δεν αναρωτιόμασταν αν, αλλά πως θα βάλει το μπαλάκι. Ο ποδοσφαιριστής που ο Πελέ βιάστηκε να ονομάσει διάδοχό του. Ο άνθρωπος-εκτόπισμα, εκείνος που στα 19 του είχε κάνει οπαδούς του μέχρι και τους οπαδούς των αντίπαλων ομάδων.

Αυτός είναι που είδα εχτές στην ιταλική τηλεόραση να διαφημίζει φόρμουλα για την τριχόπτωση. Όχι τη Nike ή την Adidas, αλλά απλώς ένα υγρό για να μη του (σου) πέφτουν οι τρίχες. Απογοήτευση

Έχει για συνήγορο τον Δημητρακόπουλο. Όπερ έδει δείξαι

Δεν ξέρω γιατί το ξανα-άνοιξα, ξέρω όμως γιατί θα το ξανα-κλείσω. Enough is enough.

Το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού (ΣΑΕ) ανέλαβε πρωτοβουλία για διαφήμιση σε πολλές μεγάλες εφημερίδες όπως Washington Post, New York Times, Times Λονδίνου, Le Monde κ.α.

Click στο παρακάτω για να δείτε τη διαφήμιση (σε PDF).

( In-reply-to: )

Τρίχες. Ο de Icaza είναι πληρωμένος υπάλληλος της MS εδώ και χρόνια. Για την ακρίβεια, υπήρξε μεγάλη προσπάθεια να γίνει ο δούρειος ίππος της MS απέναντι στο free software: To Mono δεν ήταν τυχαίο, ούτε η απόκτηση της Ximian από τη Novell, στην οποία επένδυσε κάμποσα λεφτά λίγο αργότερα η MS. Θυμίζω και το licensing από τη Novell όλων των πατεντών που η MS υποστηρίζει ότι έχει και πως παραβιάζονται από το Linux kernel, καθώς και τη γενικότερη συνεργασία τους.

Ο τελευταίος άνθρωπος που πρέπει να ακούει κανείς όταν γίνεται συζήτηση γύρω από την MS, είναι ο de Icaza.

Περνώντας στο θέμα του OOXML, και όντας εμπλεγμένος σε διαδικασίες προτυποποίησης εδώ και 3-4 χρόνια (σε τελείως διαφορετικό domain), μπορώ να πω ότι η διαδικασία αυτή έχει ένα χαρακτηριστικό εξ’ ορισμού: Είναι ΑΡΓΗ. Ένα οποιοδήποτε πρότυπο χρειάζεται, τυπικά, χρόνια από την αρχική σύλληψή του έως την υλοποίηση και την αποδοχή του ως πρότυπο. Ο χρόνος που διαρκεί αυτή η διαδικασία είναι που εξασφαλίζει την ορθότητα και την καταλληλότητα του προτύπου. Ένα spec που εμφανίζεται σχεδόν πλήρως υλοποιημένο στις αρχές προτυποποίησης και γίνεται πρότυπο σε 1-1.5 χρόνο, δεν έχει περάσει από αυτή την αναγκαία διαδικασία. Για το OOXML, η σημαία της MS είναι ότι διορθώθηκε το μεγαλύτερο ποσοστό των προβλημάτων του και άρα why won’t you bitches shut up and accept your defeat. Σε εμένα, η αποδοχή ενός spec ως προτύπου ενώ έχει λάθη και προβλήματα ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ, είναι αφενός μεν πρωτάκουστη, αφετέρου δε απαράδεκτη. Δεν συζητώ καν ότι αυτή η αποδοχή έγινε από το ISO μόλις 7 μήνες μετά την αρχική απόρριψη. Τέλος, απλά θα πω ότι σε πολλά standardization bodies, για να γίνει ένα spec από απλό recommendation σε πλήρες standard απαιτούνται δύο interoperable υλοποιήσεις. Στην προκειμένη περίπτωση, με το spec να είναι 6000 σελίδες (!!!), και προσθέτοντας 2000 σελίδες errata/amendments, και άλλες 1400 πολύ σύντομα (σύνολο: 9400 σελίδες — δεν ξανάγινε), η δεύτερη υλοποίηση είναι είτε ανέκδοτο, είτε απλώς πάρα πολύ μακρυά.

Δεν θα μπω καν στη συζήτηση πόσο κακό είναι αυτό για τον μέσο πολίτη μιας αναπτυσσόμενης χώρας, καθώς θα ανακόψει την προσχώρηση του ΕΛ/ΛΑΚ στη δημόσια διοίκηση και την εκπαίδευση. Αυτό είναι θέμα πολιτικής, και επηρεάζεται από τα φράγκα έτσι κι αλλιώς. Το βασικό μου πρόβλημα είναι ότι η διαδικασία προτυποποίησης, και μάλιστα σε έναν οργανισμό όπως το ISO έγινε breach από οικονομικά συμφέροντα. Αν έγινε μία, θα ξαναγίνει και, όπως λέει και ο Vice President for Open Source and Standards της IBM, πρέπει να ξανα-εξετάσουμε τις διαδικασίες παγκόσμιας προτυποποίησης.

Δεν θέλω να κινδυνολογώ, αλλά φοβάμαι πως η ζημιά που έγινε είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι αυτή τη στιγμή αντιλαμβανόμαστε.

Μια ωραία περίληψη των τεχνικών, νομικών και διαδικαστικών προβλημάτων με το OOXML υπάρχει εδώ.

Αν είσαι μικρομεσαίος επιχειρηματίας, εισφοροδιαφύγεις και σε πιάσουν, θα πληρώσεις ένα πρόστιμο ίσα με τον προϋπολογισμό της χώρας, μπορεί να σου κλείσουν το μαγαζί, ο Θεός μαζί σου γενικώς.

Αν είσαι βουλευτής της κυβέρνησης και εισφοροδιαφύγεις, ίσως να χάσεις την υπουργική σου θέση αλλά όχι και τη βουλευτική, και λίγους μήνες μετά θα είσαι πρώτη μούρη στην τηλεόραση να μας λες τι πρέπει να ανεχθεί ο λαός για το ασφαλιστικό.

Αίσχος.

Το σκεφτόμουν, το αποφάσισα, σηκώθηκα από το κρεβάτι παρά το πρωινό ξύπνημα που με περιμένει, για να διατυπώσω την απορία μου να τη βρείτε έτοιμη αύριο το πρωί. Το post αυτό επίτηδες δεν έχει καθόλου links. Επίσης, είναι λίγο εσωτερικό. Πολλά ονόματα που για τους περισσότερους δεν θα σημαίνουν τίποτα (απελπισμένη προσπάθεια να σας κάνω να πιστέψετε ότι έχω ευρεία βάση αναγνωστών).

Θυμάμαι ένα καιρό, τότε που ήμουν κι εγώ επίτιμο μέλος της kill-9 (ακόμα είμαι, απλά η kill-9 είναι πια defunct ), αλλά και πριν μαζευτούμε σε αυτό το c-coding, strategy-game-playing, sysv-administrating συνοθύλευμα, να μιλάμε για εκείνους τους τύπους που το ξεκίνησαν. Κάτι σαν το fight club ένα πράγμα, μόνο που εδώ δεν παίζαμε ξύλο. Ως πρωτο-δευτερο-ετής, είχα ήδη ακούσει για τον Αλέξιο, τον Αχιλλέα, τον Γιάννη από τους μηχανολόγους. Έναν άλλο μύθο της σχολής (Παναγιώτη), τον άνθρωπο που έστησε τον πρώτο web server στο ΕΜΠ και ίσως και στην Ελλάδα, τον ήξερα ήδη, αλλά δεν του πολυμίλαγα γιατί ντρεπόμουν. Και πάντα φαινόταν να κάνει πολύ σοβαρά πράγματα (μου πήρε καιρό να μάθω ότι συνήθως απλά έκανε το κέφι του ). Και αρκετούς ακόμα.

Για κάποιους από αυτούς, υπήρχε διάστημα που θα πίστευα ότι και αν μου λέγανε. Ακόμα κι αν ήταν τύπου chucknorrisfacts.

“Ο Αχιλλέας μπορεί να ξαναγράψει το SunOS by memory. Σε δυαδικό.”

“Ο Αλέξιος έσπασε το 3DES. Πριν εφευρεθεί. Με άβακα.”

Το εργαστήριο (ΕΝΑ είναι το εργαστήριο κι ας μην υπήρξα ποτέ επίσημα μέλος του, sorry guys), που πέρασε δύσκολους καιρούς αλλά έχω ελπίδα ότι θα αναστηθεί με τον παρών του υπεύθυνο (όσοι ξέρουν τον Νίκο έστω και αμυδρά, γνωρίζουν), έβγαλε γενιές εξαιρετικών πληροφορικάριων που εγώ προσωπικά εμπιστεύομαι με κλειστά μάτια. Κώστας Τ., Σπύρος Ι., Βασίλης Π., Ηλίας Κ. (ο προδότης της πληροφορικής ), Λευτέρης Σ., Ανδρέας Σ., Βασίλης Μ., Μιχάλης Σ., Μάριος Χ., Αντώνης Κ., just to name a few. Με τα παιδιά αυτά (χαιρετισμούς σε όλους!) μεγαλώσαμε μαζί τεχνικά και επιστημονικά. Κάποιοι λίγο μεγαλύτεροι ήταν “δάσκαλοι”. Τους έχω χάσει όλους, αλλά δεν παύω να χαίρομαι πραγματικά όποτε τυχαίνει σπανίως να μιλάμε, ή να μαθαίνω νέα τους.

Υπήρχαν και πολλοί ακόμα μέσα στην εικόνα, αν και κάποιους δεν θυμάμαι καν τώρα πια πότε ακριβώς και πως τους γνώρισα. Ο adamo, o postmaster from hell, παλαιότερος από εμένα και ήδη διάσημος όταν ξεκίναγα . O past, τον οποίο γνώρισα αργότερα (χαμηλό προφίλ, από τους τύπους που δεν τους ξέρεις και ξαφνικά μαθαίνεις πως είναι από τους καλύτερους BSD admins που πέρασαν ποτέ από τη σχολή). Ο Άλκης Π., η Ντίνα Π., πολύ καλοί μου φίλοι ακόμα και τώρα αν και ζούν (και βασιλεύουν) στην άλλη πλευρά της λιμνούλας. Πολλοί ακόμα, δεν έχει νόημα να γράψω για όλους. Ξέρετε ποιοι είστε.

Άξιοι συνεχιστές, αλλά μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού στο βαθμό που εγώ τους πρόλαβα, οι Άγγελος Μ., Ξενοφών Π. (win32 τύπος αλλά τεράστια μορφή ως coder), Ζωγραφούλα Β., Κώστας Κ. (αρκετά αργότερα) και 1-2 άλλοι ίσως που μου διαφεύγουν.

Ok, αφού σας τα έπρηξα με τα ονόματα, φτάνω στην απορία: Στον ιερό αυτό (για εμένα και πολλούς άλλους φαντάζομαι) χώρο των εργαστηρίων της σχολής, έχουν μείνει εκολλαπτόμενοι μηχανικοί με αντίστοιχη κουλτούρα; Ξέρει κανείς; Υπάρχει κανείς el04xxx ή el05yyy ή κάτι τέτοιο τέλοσπάντων που να ξέρει τι εστί taver; Ή έστω, κι αν δεν ξέρει τι εστί taver, έχει μείνει κανείς που στην ερώτηση “πως βλέπω τα αρχεία μου” να απαντά “rtfm”, ή “man man; man ls” ή “\rm -rf *” (ΤΜ sivann); Τον Alec Muffett τον ξέρει κανείς πια στο πρώτο έτος, ή τον νομίζουν όλοι χαρακτήρα από το Muppet show;

Αναρωτιέμαι μήπως είμαι κολλημένος με τη μπάλα και ο κόσμος έχει προχωρήσει. Μήπως η ioctl (2) είναι passe. Μήπως η αγορά έχει άλλες ανάγκες στο κάτω-κάτω, οπότε ποιος τη χέζει την ioctl.

Έτσι, επειδή έρχεται καλοκαίρι — αν και κάποιοι θα προλάβουμε μόνο ένα μικρό κομμάτι του. Λεπτομέρειες στην ώρα τους.

Update: Ok, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας το απόλυτο μυστικό στον πλανήτη, σχετικά με καλοκαιρινά ακούσματα. Πολύ διαφορετικό από τη διασκευή του Something Good που ακούσατε πιο πάνω. Πάτε εδώ και ψάξτε στα διάφορα P2P για αυτό το κομματάκι. Μετά φορτώστε το στο iPod σας και ακούστε το μετά το πρώτο σας μπανάκι, εκεί που θα λιάζεστε σαν τα φίδια στην άμμο και τα βότσαλα. Είτε δαγκώνετε, είτε όχι

Τέλειωσε, πρέπει να φτιάξω playlist.

Παιδιά δεν τα παίρνω από την Altec ούτε και έχω καμμιά σχέση μαζί τους, απλά είμαι ενθουσιασμένος με το service που προσφέρουν. Μετά την εμπειρία με το i-Call και την επιστροφή μου στον ΟΤΕ που σήμαινε και αποχωρισμό από τη HOL (επιτέλους), χρειαζόμουν νέο ADSL provider. Κοίταξα τριγύρω και οι πιο φτηνοί ήταν η Forthnet και η Altec με το Jetpack. Η Forthnet μου την έσπασε στο παρελθόν όταν ζήτησα να με πάρουν από τη HOL απευθείας, όπως προβλέπει το ΦΕΚ, και με γείωσαν. Επίσης, συνάδελφος έκανε αίτηση πριν 3 μήνες σχεδόν και ακόμα περιμένει (για από ADSL, όχι Double Play). Άλλος συνάδελφος περίμενε 40 μέρες μέχρι που ακύρωσε την αίτησή του. Αφού λοιπόν είχα καλή εμπειρία από τo i-Call, διάβασα καλά σχόλια online και ΔΕΝ είχα καλές πληροφορίες για τη Forthnet, είπα να ρισκάρω (δεν μου αρέσει να στοιχηματίζω σε μικρές εταιρίες).

Θα έλειπα 2 εβδομάδες εκτός Ελλάδος οπότε για να τις εκμεταλλευτώ έκανα την αίτηση αμέσως πριν φύγω. Μου είχαν πει 15 εργάσιμες ότι παίρνει. Σημειωτέον, η αίτηση ήταν απλούστατη με λίγους όρους κλπ. Γυρνώντας μετά από δύο εβδομάδες (10 εργάσιμες), η γραμμή μου ήταν ενεργή! Συγχρόνισα στα 16+ Mbps, η σύνδεση είναι στα 24 θεωρητικά αλλά προφανώς δεν είμαι πολύ κοντά στο κέντρο μου. Δεν με πειράζει.

Παρά την ενεργή γραμμή, το authentication αποτύγχανε. Πήρα τηλ στην υποστήριξη χρηστών, και ok, ήταν κουλή μέρα/ώρα (Κυριακή των απόκρεων, αργά το απόγευμα), αλλά… απάντησαν στο πρώτο χτύπημα του τηλεφώνου! Φαντάζεστε την έκπληξή μου, αφού ήμουν προετοιμασμένος να περιμένω για τουλάχιστον 20 με 30 λεπτά. Το παληκάρι στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν κατατοπιστικότατος, και επειδή δεν μπορούσε να ξέρει προφανώς τον κωδικό μου (δεν ξέρω γιατί δεν μπήκε αυτός που είχα βάλει στην αίτηση, πιθανόν να μην φαινόταν καλά στο fax;) έκανε αυτό που κάναμε πάντα: Μου έκανε reset το password εκείνη τη στιγμή, βάζοντας ένα dummy, και μου είπε που ακριβώς πρέπει να πάω για να το αλλάξω άμεσα. Μέσα σε 2 λεπτά είχα συνδεθεί και ήμουν ένας χαρούμενος πελάτης.

Μέσα σε αυτή την εβδομάδα, το service είναι καλό χωρίς να είναι συγκλονιστικό. Το βράδυ έχω δει έως και ~14 Mbps σε downloads από το εξωτερικό, ενώ μέσα στην ημέρα ομολογουμένως δεν είναι πολύ καλά (περίπου 1-2 Mbps). Παρόλα αυτά δεν είχα καμμιά διακοπή στο service, δεν φαίνεται να μου κάνουν κάποιο traffic shaping, γενικώς όλα καλά — με ένα upgrade της διεθνούς συνδεσής τους θα είναι super. Α ξέχασα να πω ότι ενώ το συμβόλαιο προβλέπει απλό USB DSL modem (ή όπως λένε αυτή τη μαλακιούλα τέλοσπάντων), για κάποιο λόγο μου στείλανε κανονικό router-άκι, καθόλου άσχημο!

ΥΓ: Διαβάζω online ότι η υπηρεσία τους για σταθερή τηλεφωνία δεν είναι καλή, αλλά ποσώς με ενδιαφέρει, έχω ΟΤΕ και θα έχω μέχρι να σοβαρευτούν όλοι αυτοί