jump to navigation

Δημήτρης Β. Δεκέμβριος 10, 2007

Posted by PPKP in Uncategorized.
trackback

Διαβάζοντας ένα post του adamo, άσχετο με αυτό εδώ, στο οποίο αναφέρθηκε σε δουλειά που είχε κάνει πριν χρόνια στο ΕΜΠ, συνειρμικά θυμήθηκα ξανά (μεταξύ άλλων συναδέλφων από τα φοιτητικά χρόνια) τον Δημήτρη Β. Δεν θα γράψω το πλήρες επώνυμο, έτσι κι αλλιώς όσοι δούλεψαν με τον Δημήτρη και όσοι τον ήξεραν γενικότερα, θα τον θυμούνται για το υπόλοιπο της ζωής τους και ξέρουν σε ποιον αναφέρομαι. Τον Δημητράκη τον θυμάμαι συχνά, είμαι βέβαιος πως όλοι μας τον θυμόμαστε. Έτσι κι αλλιώς, τόσο χαμογελαστή φυσιογνωμία –εγώ προσωπικά τουλάχιστον– δεν είχα ξαναγνωρίσει.

Ένα post λοιπόν απλά in memory of, για τον άνθρωπο που η αυθόρμητη στάση ζωής του ήταν να χαμογελάει ακόμα και στα πιο δύσκολα. Ακόμα μετανιώνω που διαρκώς ανέβαλλα να τον επισκεφθώ εκείνους τους μήνες, μέχρι που τελικά δεν πρόλαβα.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: