jump to navigation

Δημήτρης Β. Δεκέμβριος 10, 2007

Posted by PPKP in Uncategorized.
comments closed

Διαβάζοντας ένα post του adamo, άσχετο με αυτό εδώ, στο οποίο αναφέρθηκε σε δουλειά που είχε κάνει πριν χρόνια στο ΕΜΠ, συνειρμικά θυμήθηκα ξανά (μεταξύ άλλων συναδέλφων από τα φοιτητικά χρόνια) τον Δημήτρη Β. Δεν θα γράψω το πλήρες επώνυμο, έτσι κι αλλιώς όσοι δούλεψαν με τον Δημήτρη και όσοι τον ήξεραν γενικότερα, θα τον θυμούνται για το υπόλοιπο της ζωής τους και ξέρουν σε ποιον αναφέρομαι. Τον Δημητράκη τον θυμάμαι συχνά, είμαι βέβαιος πως όλοι μας τον θυμόμαστε. Έτσι κι αλλιώς, τόσο χαμογελαστή φυσιογνωμία –εγώ προσωπικά τουλάχιστον– δεν είχα ξαναγνωρίσει.

Ένα post λοιπόν απλά in memory of, για τον άνθρωπο που η αυθόρμητη στάση ζωής του ήταν να χαμογελάει ακόμα και στα πιο δύσκολα. Ακόμα μετανιώνω που διαρκώς ανέβαλλα να τον επισκεφθώ εκείνους τους μήνες, μέχρι που τελικά δεν πρόλαβα.

Πρόταση Αύγουστος 31, 2007

Posted by PPKP in Uncategorized.
12 Σχόλια

Λοιπόν, έκατσα και το σκέφτηκα λιγάκι, τι μπορώ να κάνω εγώ, εσύ, ο διπλανός. Ok, όλοι μπορούμε να προσφέρουμε κάτι αυτές τις μέρες, να φωνάζουμε δεξιά και αριστερά, ή να πηγαίνουμε σε πορείες και συγκεντρώσεις. Αποδεικνύεται περίτρανα όμως, ότι το sustainability αυτών των δράσεων είναι μηδαμινό. Απλά δεν γίνεται οι πολίτες να δίνουν χρήματα συνέχεια (για αυτό υπάρχουν κατακτήσεις κοινωνικής πρόνοιας, θεωρητικά τουλάχιστον), οι πορείες διαρκώς δεν καταλήγουν κάπου κατά την ταπεινή μου άποψη, και τα banners στα blogs μας δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα.

Θα μπορούσα να πάω ως εθελοντής στους Ε.ΔΑΣ.Α (αν μπορείτε κάνετέ το, by all means), αλλά για διάφορους λόγους μου είναι δύσκολο και στο κάτω-κάτω δεν με απασχολούν μόνο οι φωτιές στα δάση — αν και είναι μια καλή αρχή. Ο τόπος αυτός έχει πολλά προβλήματα και έχω πλέον πεισθεί ότι οι λύσεις τους δεν δίνονται για έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω λόγους:

  • Η λύση τους δεν εξυπηρετεί πολιτικά ή/και οικονομικά συμφέροντα
  • Η λύση τους απαιτεί εμπλοκή του δημοσίου τομέα με ότι αυτό σημαίνει για την ταχύτητα διεκπεραίωσης
  • Οι εμπλεκόμενοι είναι ανίκανοι να σκεφτούν τις λύσεις, είτε λόγω περιορισμένου IQ είτε πιθανότερα λόγω περιορισμένων γνώσεων και τυπολατρείας

Το πρώτο μπορεί να λυθεί μόνο πολιτικά, υπό την έννοια ότι μπορεί κανείς να σκεφτεί νομοθετήματα αλλά κάποιος πρέπει να τα ψηφίσει και εγώ δεν έχω ελπίδα πως οι εκπρόσωποί μας στο κοινοβούλιο θέλουν να αφήσουν κάτω τις κουτάλες. Ταυτόχρονα, όσο και αν πιστεύω στην πολιτική ως μέσο επίλυσης προβλημάτων, όσο και αν θα ήθελα ενδεχομένως να ασχοληθώ με την πολιτική, θεωρώ τον εαυτό μου ανίκανο για κάτι τέτοιο καθώς δεν είμαι διπλωμάτης, συχνά αδυνατώ να κρατήσω την ψυχραιμία μου απέναντι στην αδικία ή την ηλιθιότητα, και τέλος είμαι ανιστόρητος (θεωρώ πως αυτό είναι το μεγαλύτερο handicap ενός υποψήφιου πολιτικού). Συνεπώς ξεκαθαρίζω ότι δεν έχω τέτοιες βλέψεις.

Το δεύτερο μπορεί να λυθεί, ενδεχομένως, τεχνικά και νομοθετικά. Επειδή αυξημένη παραγωγικότητα δημοσίου τομέα σημαίνει μεγαλύτερη ανάπτυξη, κάθε κυβέρνηση προσπαθεί να κάνει κάτι για αυτό προκειμένου να καρπωθεί την επιτυχία. Ταυτόχρονα, κάθε κυβέρνηση θάβει τον δημόσιο τομέα με τα ρουσφέτια, για τα οποία δεν έχω ελπίδα ότι θα σταματήσουν στα επόμενα 50+ χρόνια. Είναι η ελπίδα μου ότι το πρώτο είναι ισχυρότερο του δευτέρου και ότι τελικά, σε βάθος χρόνου, ο δημόσιος τομέας θα γίνει πιο αποδοτικός (βοηθάει και η συνεχής συρρίκνωσή του, παρόλο που εξακολουθεί να είναι τεράστιος και παραμένει το όνειρο των περισσοτέρων Ελλήνων).

Φτάνουμε στο τρίτο. Δεν ξέρω πόσα πράγματα δεν γίνονται γιατί κανείς ως τώρα δεν τα σκέφτηκε, πιστεύω ακράδαντα όμως στην ανθρώπινη ανικανότητα και το πόσα μπορεί να καταφέρει. Επίσης πιστεύω ότι στην Ελλάδα ο κόσμος δεν έμαθε ποτέ να σκέφτεται «out of the box», με συνέπεια να μην έχουμε δει ριζοσπαστικές πολιτικές και εξελίξεις εδώ και πάρα, πάρα πολλά χρόνια.

Η πρότασή μου αφορά την τρίτη αιτία. Θα μπορούσα να πάω να κοιτάω κάθε βράδυ για φωτιές, αλλά δεν νομίζω ότι θα προσέφερα τις καλύτερες υπηρεσίες μου έτσι. Ούτε αν διάβαζα όλη μέρα ΦΕΚ ψάχνοντας τι έχει γίνει στραβά π.χ. για το περιβάλλον. Ούτε αν γυρνάω με ένα αυτοκίνητο όλη μέρα να βρω βιομηχανίες που μολύνουν κάθε ποταμάκι και όρμο στην Αττική. Όλα αυτά θα μπορούσα να τα κάνω, αλλά τα ανταποδοτικά ωφέλη θα ήταν δυσανάλογα μικρά. Είμαι τεχνοκράτης, τελεία και παύλα. Έχω ξοδέψει τα τελευταία 14 χρόνια της ζωής μου κάνοντας συγκεκριμένη τεχνική δουλειά και θεωρώ πως η εμπειρία αυτή και ο τρόπος σκέψης που προκύπτει είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιό μου. Το RoI αν αξιοποιήσω αυτό το κεφάλαιο θα είναι απείρως μεγαλύτερο. Είμαι βέβαιος πως δεν είμαι ο μόνος. Η πρότασή μου λοιπόν είναι η εξής:

Η δημιουργία ενός think tank με κοινωνική βάση και χαρακτήρα. ΔΕΝ θα είναι κόμμα, ΔΕΝ θα κάνει πολιτική (πλην της καταγραφής, τεκμηριωμένα, πολιτικών καταστάσεων/αποφάσεων που επηρρεάζουν θετικά ή αρνητικά τις εξελίξεις στους τομείς υπό εξέταση). ΔΕΝ θα είναι ακτιβιστικός οργανισμός, ΔΕΝ θα έχει ως σκοπό την εφαρμογή όσων προτείνει. Απλά θα κάνει προτάσεις. Μιλάμε για ένα οργανωμένο συνοθύλευμα επιστημόνων και τεχνοκρατών, που θα κάνει πολιτικά ανεξάρτητες προτάσεις μετά από ενδελεχή και πλήρως τεκμηριωμένη μελέτη προσεκτικά επιλεγμένων θεμάτων. Η συμμετοχή θα είναι καθαρά εθελοντική, με την μεγαλύτερη δυνατή προσπάθεια όποιος εισέρχεται σε μία ομάδα εργασίας να παραμένει μέλος έως την έκδοση των αποτελεσμάτων. Οι ομάδες εργασίας θα δημιουργούνται μετά απο προτάσεις των ενδιαφερομένων και θα συμμετέχουν τα μέλη που επιθυμούν. Εάν η ομάδα που δημιουργείται δεν είναι πλήρης για την εξαγωγή τεκμηριωμένων, σφαιρικών αποτελεσμάτων, θα διαλύεται έως ότου να υπάρξει η αναγκαία συμμετοχή. Τα δε αποτελέσματα θα αξιολογούνται με κριτήρια αντίστοιχα αυτών των επιστημονικών περιοδικών (journals), ώστε να διασφαλίζεται στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό η αξιοπιστία τους.

Η πολιτική και οικονομική ανεξαρτησία ενός τέτοιου φορέα θα είναι ο θεμέλιος λίθος. Θα πρέπει από την αρχή του να διασφαλιστεί ότι δεν θα μπορούν τα αποτελέσματα των ομάδων εργασίας να επηρρεαστούν από ενδιαφερομένους με λιγότερο αγαθές προσδοκίες και να χαλκευθούν κατ’ επιθυμίαν όσων έχουν σχετικά συμφέροντα. Οι συμμετέχοντες στις ομάδες εργασίας θα πρέπει να ΜΗΝ έχουν πολιτική δράση (τουλάχιστον όχι επί του παρόντος) και θα πρέπει να έχουν βιογραφικό το οποίο να δείχνει σημαντική εμπειρία επί του αντικειμένου που πραγματεύονται. Παρατηρήσεις και προτάσεις θα μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε, καθώς τα αποτελέσματα ακόμα και στην draft μορφή τους θα είναι διαθέσιμα online, αλλά το τι πάει στα πορίσματα είναι πάντα θέμα της προ-επιλεγμένης ομάδας εργασίας.

Τα θέματα μπορούν να είναι πολύ διαφορετικά, συνεπώς όσο περισσότεροι είμαστε τόσο το καλύτερο. Περιβάλλον, οικονομία, δικαιοσύνη, κοινωνία & πρόνοια, παιδεία & έρευνα, you name it. Ο περιορισμός είναι πως συμμετέχουν εκείνοι που κρίνεται ότι έχουν το know-how για να διαμορφώσουν χρήσιμο αποτέλεσμα, οι υπόλοιποι (εντός ή εκτός του think tank) μπορούν μόνο να παρέχουν σχόλια και παρατηρήσεις, ο τελικός λόγος είναι στα μέλη της ομάδας όμως. Για ένα τέτοιο εγχείρημα χρειαζόμαστε κάθε λογής επαγγελματία που ξέρει καλά τη δουλειά του, συνεπώς οι πόρτες είναι ανοιχτές.

Προφανώς υπάρχουν λεπτομέρειες που πρέπει να μπουν σε κάποιου είδους «καταστατικό», αλλά έτσι κι αλλιώς δεν το έχω σκεφτεί απ’ άκρη σ’ άκρη. Θα ήθελα τα σχόλια σας για να δούμε κατά πόσον μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο και πως. Δεν ξέρω αν υπάρχουν ήδη αντίστοιχοι «φορείς», εάν ναι παρακαλώ δώστε κάποιο pointer.